บทที่ 7 บทที่ 5 ข้อเสนอดีๆ
แพรวรินทร์ตั้งใจกินข้าวในจานจนหมด นี่เป็นความพยายามครั้งแรกของการทำอะไรเพื่อเงินจำนวนที่มาก โดยปกติเธอจะไม่กินข้าวเยอะมากมายขนาดนี้ หญิงสาวเริ่มรู้สึกอึดอัดท้อง นายใหญ่แห่ง west sands ที่เห็นหญิงสาวก็ยิ้มออกมาขำๆ ไม่รู้ว่าจะขำหรือสงสารดี เพื่อเงินแค่หมื่นเดียวต้องทำขนาดนั้นเลยหรือไง
"แพรไม่ไหวแล้วค่ะ"
"ก็ฝืนอยู่นะ"
"เพื่อเงินไงคะ คุณฟินิกซ์ไม่รู้หรอกว่าจะได้เงินหนึ่งหมื่นบาทมันหายากขนาดไหน คุณเป็นคนรวยมีเงินทองมากมาย เงินแค่นั้นคงไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ"
หญิงสาวตัดพ้อออกมาใส่ชายหนุ่ม ไฮดราวางช้อนส้อมลงบนจาน ยกน้ำอุ่นขึ้นดื่มก่อนจะยิ้มออกมาขำๆ เมื่อลูกชายถูกหญิงสาวยอกย้อนใส่อีกแล้ว
ถ้าอนาคตทั้งสองคนพัฒนาความสัมพันธ์ ดูท่าทางลูกชายเขาจะกลัวเมียมากไม่น้อย
"ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนะ จำเป็นต้องว่ากันขนาดนี้เลยเหรอไง"
"ขอโทษค่ะ ถ้ากินหมดแล้วคุณฟินิกซ์ต้องเพิ่มเงินเดือนให้นะคะ"
"ก็ถ้าเกิดว่าทำตัวน่ารักไม่เถียงเก่ง เดี๋ยวจะเพิ่มให้อีก"
เมื่อได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็สงบเสงี่ยมคำพูดในทันที เธอทำใจไม่เถียงกับเขาต่อ แล้วก็จะไม่ต่อว่าในเรื่องที่ไม่ควร ชีวิตนี้อยู่ได้เพราะเงินเท่านั้น เพราะฉะนั้นอะไรที่ทำให้เธอได้มาก็ยอมทั้งนั้นแหละ
"คุณท่านอยากไปเดินเล่นไหมคะ"
"ไม่ล่ะ ลุงจะไปพักผ่อนแล้ว หนูก็ไปพักผ่อนบ้างเถอะไม่ต้องมาดูแลลุงหรอก"
"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวแพรเอายามาให้กินนะคะ แล้วเดี๋ยวพาไปพักผ่อนที่ห้องค่ะ"
พูดจบเธอก็ขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ ออกไปหยิบยาแล้วก็น้ำอุ่นเข้ามาให้คุณท่านที่ห้องอาหาร เป็นยามื้อสุดท้ายของวันแล้ว กินเสร็จท่านจะได้พักผ่อน แผลจะได้หายหายเร็วๆ ถึงตอนนั้นเธอก็คงจะกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นหลัก
ไฮดราหันไปหาลูกชาย ดูท่าทางเขาจะมีความสุขกับการได้หยอกล้อหญิงสาว ตกลงว่าไม่ได้จ้างมาเป็นพยาบาลส่วนตัวของเขาหรอก ท่าทางจะได้ไปดูแลลูกชายของเขาเสียมากกว่า
"ฟินิกซ์แกจ้างพยาบาลมาดูแลตัวเองหรือไง"
"อยากได้คนใหม่ไหมล่ะ เดี๋ยวผมหาให้ เอาอายุสักสามสิบปลายๆ หรือว่าขึ้นหลักสี่ดีล่ะ"
"ก็หามาสิ กำลังเหงาอยู่พอดีเลย แล้วเดี๋ยวจะส่งคุณพยาบาลคนสวยคืนไปให้ แลกเปลี่ยนกันไง"
"หึ..."
แพรวรินทร์ที่เดินออกไปหยิบยา ก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับถาดยาในมือ เธอวางไว้ให้คุณท่านตรงหน้า ก่อนจะหยิบแก้วเล็ก ที่มีตัวยาอยู่ข้างในส่งไปให้เขา
"กินยาก่อนนะคะ แต่ว่ายาตัวนี้อาจจะทำให้ง่วงซึม รออีกสักแป๊บค่อยกินก็ได้นะคะจะได้ขึ้นไปพักผ่อนทีเดียว"
"ไม่เป็นไรหรอกลุงกินเลย เดี๋ยวจะขึ้นไปพักผ่อนแล้ว หนูอยู่เป็นเพื่อนลูกชายลุงละกัน คนนี้เขาเหงากว่าต้องการคนอยู่เป็นเพื่อน"
"อะแฮ่ม...!"
นายใหญ่แห่ง west sands กระแอมออกมาเล็กน้อย เมื่อคนเป็นพ่อนิสัยเหมือนลูกน้องของเขาไม่มีผิด ชอบชงผู้หญิงมาให้เขาไม่หยุด ดูเหมือนว่าจะถูกใจคุณพยาบาลละมั้ง ก็เลยเชียร์เป็นพิเศษ
"เอ่อ... คุณฟินิกซ์เขาคงไม่อยากอยู่กับแพรหรอกค่ะ"
"พี่พูดตอนไหน"
หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเจอชายหนุ่มสวนกลับมาแบบนั้น เธอยิ้มแห้งออกมาเล็กน้อย คะยั้นคะยอให้คุณท่านรีบกินยา จะได้ขึ้นไปพักผ่อน เพราะว่าร่างกายยังไม่แข็งแรงเต็มที่
"หึ... คุยกันไปเหอะ พ่อขึ้นไปก่อนนะ ดูแลหนูแพรด้วยล่ะ"
"เอ่อ... เดี๋ยวแพรขึ้นไปส่งนะคะ"
เพลงสาวรู้สึกแปลกกับสายตาของนายใหญ่แห่ง west sands มันเป็นสายตาที่เธอเห็นบ่อย สำหรับพวกผู้ชายที่มาจีบเธอในเวลาที่ผ่านมา แต่ของคุณฟินิกซ์มันพิเศษกว่าคนอื่น ตรงที่ทำให้เธอเสียอาการได้ และไม่กล้าสบตากับเขาโดยตรง
"นั่งตรงนี้แหละแพรวรินทร์"
"ค่ะ..."
หญิงสาวกำลังจะขยับตัวไปประคองคุณท่าน จะถูกชายหนุ่มดักทางไว้ก่อน และออกคำสั่งให้นั่งลงตามเดิม
"เฉิน... พาคุณท่านขึ้นไปพักผ่อนข้างบนหน่อย"
"ได้เลยครับนายใหญ่"
เฉินวิ่งมาประคองคุณท่าน ก่อนจะพาออกไปจากตรงนั้นทันที นายใหญ่ของเขาจะได้มีเวลาส่วนตัวคุยกับคุณพยาบาล
ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าของหญิงสาว โดยที่เธอถึงกับทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะมองไปตรงไหนดี สถานการณ์นิ่งเงียบอยู่พักใหญ่ก่อนที่นายใหญ่จะเป็นคนเอ่ยออกมาก่อน
"แพรอยากจะหยุดวันไหนรึเปล่า"
"ขอเป็นวันอาทิตย์ได้ไหมคะ จะได้ไปเยี่ยมคุณแม่ ถ้าเกิดว่าแพรค้างที่บ้านแล้วกลับมาช่วงเช้าจะได้..."
"ไม่ต้องไปค้างหรอก ไปเช้าเย็นกลับก็พอ ให้คนขับรถที่คฤหาสน์ไปส่ง"
หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยอย่างรับทราบ เธอได้เงินเดือนจากเขาเป็นจำนวนเงินที่มาก ถ้าจะเรียกร้องเยอะเกินไปมันจะดูไม่ดีเอาเปล่าๆ อีกอย่างคุณท่านก็ไม่ได้ดูอาการแย่อะไร เธออาจจะอยู่ที่นี่เพียงแค่เดือนเดียว หรือมากสุดก็คงจะประมาณสองเดือน เพราะฉะนั้นเธอหาเงินก่อนดีกว่า
"มีคำถามอะไรจะถามไหม"
"ไม่กล้าถามหรอกค่ะ แหะๆ"
"ก็เห็นถามพ่อพี่ไม่หยุดเลย ทำไมอยู่กับพี่ถึงไม่ถามอะไรล่ะ"
"แพรก็แค่ชวนคุณท่านคุยเฉยๆ ค่ะ ดูท่าทางท่านน่าจะเหงานะคะ เห็นบ่นอยากเลี้ยงหลาน คุณฟินิกซ์ทำไมไม่มีหลานให้คุณท่านล่ะคะ คนที่อายุเยอะเขาชอบเลี้ยงเด็กกันค่ะ รับรองว่าคุณพ่อของคุณมีความสุขมากแน่ๆ เลย"
หญิงสาวเอ่ยออกมาตามที่ได้คุยกับคุณท่านเมื่อก่อนหน้านี้ เห็นบอกว่าลูกสาวกำลังตั้งครรภ์ แล้วก็บ่นว่าลูกชายไม่ยอมมีสักที ดูท่าทางท่านก็คงอยากจะมีหลานเต็มแก่
นายใหญ่แห่ง west sands นิ่งเงียบนั่งฟังหญิงสาวร่ายยาวเป็นหางว่าว คิดยังไงมาแนะนำให้เขารีบมีหลานให้คุณพ่อ จริงๆมันก็มีได้ไม่ยากหรอก แต่ขาดอยู่ตรงที่ยังหาแม่ของลูกไม่ได้
"พี่ยังไม่มีแฟนน่ะสิจะมีหลานให้ได้ยังไง หรือว่าแพรอยากจะมาอุ้มท้องลูกของพี่ล่ะ สนใจมั้ย... ข้อดีของการเป็นนายหญิงแห่ง west sands คือมีเงินใช้ไม่ขาดมือ กินนอนอยู่สบายไม่ต้องทำงาน และที่สำคัญที่สุด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพี่ยังอยู่ตรงนี้ แพรจะปลอดภัย ไม่มีใครทำอะไรได้"
"คะ...คุณฟินิกซ์ พะ...พูดอะไรคะ"
"พี่พูดความจริง... ว่าไงสนใจมั้ยล่ะ"
